JEUGD- EN ONTWIKKELINGSTRAUMA

Wie tijdens zijn jeugd veilig gehecht is, bouwt een flinke voorsprong op in het leven. Onderzoek toont aan dat veel emotionele en mentale klachten bij volwassenen hun oorsprong vinden in onverwerkt vroegkinderlijk trauma. Vooral als deze klachten zijn ontstaan in de allervroegste kinderjaren (t/m plusminus 3 jaar), waarin de ontwikkeling van de hersenen het snelst gaat. Positieve ervaringen leggen een gezonde voedingsbodem, negatieve ervaringen doen het tegenovergestelde: ze belasten het zenuwstelsel met een overgevoeligheid voor stress. Het niet-veilig-gehecht-zijn met alle gevolgen van dien wordt ontwikkelingstrauma genoemd. 

Omdat de hersenen ons instinctief willen beschermen, maken we – zo jong als we zijn – al gebruik van overlevingsmechanismes, zoals je altijd aanpassen, dichtklappen, conflicten uit de weg gaan en streven naar perfectie. Bij aanhoudende negatieve omstandigheden vormt zich een patroon. Dat patroon slijt in en met deze imprint wordt onze persoonlijkheid gevormd. We weten (later) meestal wel dat er iets niet klopt, maar we snappen niet hoe dit is ontstaan en waarom we zo gevoelig zijn. Aan onze herinneringen kunnen we ook niet altijd houvast ontlenen, omdat we vroeg in ons leven nog geen herinneringen vasthielden. En tijdens het opgroeien zijn we waarschijnlijk begonnen herinneringen (onbewust) te verdringen, omdat we ons er zelden echt prettig bij voelden. 

Wanneer we op latere leeftijd met innerlijke conflicten te maken krijgen, en het ons maar niet lukt om aan bepaalde ‘triggers’ te ontkomen, vallen we automatisch terug in het kindgedrag van vroeger. Het doet ons weer klein voelen terwijl we toch volwassen zijn. Met dit onszelf ondermijnende gedrag ontwikkelen we een negatief zelfbeeld, misschien zelfs een depressie of burn-out, we krijgen lichamelijke klachten, voelen ons eenzaam en niet geaccepteerd. En alsof dat allemaal al niet erg genoeg is, geven we onszelf meestal ook nog de schuld. 

Vaak ligt emotionele verwaarlozing in die cruciale jonge jaren van ons leven ten grondslag aan deze beperking. Gezegd moet worden dat dit door de ouder(s) meestal niet opzettelijk gebeurt. Ook liefdevolle ouders hebben hun tekortkomingen (ze hadden mogelijk zelf geen goed rolmodel). Zelfs met een tas vol fijne herinneringen kan iemand zich in zijn kindertijd onvoldoende ‘gezien’ en ‘begrepen’ hebben gevoeld. Daarnaast kunnen familiepatronen van generatie op generatie worden doorgegeven. Hoe dit ook allemaal precies is geweest, het maakt eigenlijk niet uit. Jij hebt er last van, maar jij bent ook degene die dit kan veranderen! Na de zomervakantie van 2025 geef ik weer enkele lezingen. Data etc. volgen. 

Lezing 1. Jezelf opnieuw uitvinden (Overwinnen van jeugdtrauma’s) 

Tijdens deze lezing vertel ik, aan de hand van dia’s, hoe ons brein werkt als we te maken krijgen met ingrijpende ervaringen. Ook vertel ik je wat de gevolgen kunnen zijn op latere leeftijd als zulke ervaringen niet goed verwerkt zijn en wat ons systeem doet om toch te overleven. En tenslotte vertel ik je wat je zelf kunt doen om dit vicieuze cirkeltje te doorbreken en jij je eigen toekomst opnieuw vorm kunt geven.   

Lezing 2. Van Trauma to Tango 

Indrukken en gedachten beïnvloeden je emoties, emoties beïnvloeden je beslissingen en beslissingen beïnvloeden je leven. 

In deze lezing vertel ik hoe ik als baby werd geconfronteerd met ontwikkelingstrauma, hoe ik door inzicht en therapie dit proces heb kunnen doorbreken, een praktijk in traumatherapie ben begonnen en zelfs een avonturenroman schreef met een heuse vredesmissie: Tango op de maan. 

Ik ben voor beide lezingen in te huren. Prijs in overleg.